ไดหน้านี้สำหรับพี่ๆเพื่อนๆแคนาดาคะ

 

V A N C O U V E R ,  C A N A D A

6    A p r i l   1 9 9 6

H a p p y   12th   A n n i v e r s a r y

 

ฮ่าๆๆ ได้เวลาทำตัวเหมือนคนแก่ ที่จะย้อนรำลึกถึงความหลังคะ
ปีที่แล้วไม่มีได เลยไม่ได้ทำอะไรแบบนี้ ได้แต่โทรไปหาพี่ๆ
วันนี้ เดือนนี้ แต่ปี 1996 ไปซัมเมอร์ที่แคนาดาคะ ไปกับรีเจนซี่แทรเวิล
1 เดือนเต็มที่เรียน บวกกับทัวร์เพื่อเที่ยวต่ออีก 1 อาทิตย์
ไดหน้านี้ ขอมอบให้พี่ๆทุกคนที่ร่วมเดินทางไปนะคะ อันได้แก่

 

พี่เบียร์ (my oppa~) พี่ตุ๊ก พี่ยุ้ย พี่แจน พี่เอิน พี่แจน พี่ต้น พี่โอม โอ๊ะ พี่พี พี่แป้ง
มินท์หญิง มินท์ชาย แม๊ค ป๋อม ไกด์ พี่เอ๋ เติ้งอ้วน เติ้งผอม พี่บัว พี่นุ้ย พี่ปุ๊ก
(น่าจะครบแล้วนะเนี่ย)

ปล ขอโทษพี่ตุ๊กนะคะ น้องแพมตกชื่อพี่ตุ๊กไปหน่ะคะ ใครเป็นคนติงทราบมั้ยคะ
      คุณแม่น้องแพมเองคะ คุณแม่เข้ามาอ่าน อิอิๆๆ คุณแม่ถามว่าตกหล่น
      ชื่อพี่ตุ๊กไปรึเปล่าลูก เลยรีบกลับมา edit ใหม่ ขอโทษอย่างสุดซึ้งนะคะพี่ใหญ่ขา

 

SAT  06  APR   BKK-YVR   CP 008   1000-1000
SAT  04  MAY   YVR-BKK   CP 007   1315-2015+1

วันเสาร์ที่ 6 เมษายน 2539 เวลา 08.00 น.
เดินทางด้วยสายการบินแคนาเดียน หมายเลข 10

 

 

ที่ได้ไปซัมเมอร์แคนาดาครั้งนั้น ก็เพราะว่าแพมสอบได้ AFS ไป New York
แต่คุณพ่อ คุณแม่ไม่อยากให้ไปคะ เป็นห่วงที่ต้องห่างกัน 1 ปี ร้องไห้แทบตาย
เลยได้ไปซัมเมอร์แคนาดาเป็นการทดแทนฮ่าๆๆ

 

ซัมเมอร์ก่อนหน้านั้นก็ได้ไป Riverside, California คะ แต่ไม่ได้หนุกอะไรเลย
ไม่มีความประทับใจแต่อย่างใด แต่ได้มาแคนาดาครั้งนี้ หลายอย่างในชีวิตที่เปลี่ยนไป
จากที่ไม่เคยอยากคบเพื่อน เพื่อนน้อย คุณพ่อ คุณแม่ก็แอบห่วงกันเล็กน้อย
จากที่ไม่เคยมีใครโทรศัพท์มาหา กลายเป็นคนที่มีแต่คนโทรมาหา (เยอะมากๆ)
สมัยนั้นฮิตเพจเจอร์ ก็มีแต่พี่ๆเพจมาหา จนคุณพ่อ คุณแม่เริ่มงง ลูกเราเริ่มติดเพื่อน
ฮ่าๆๆ เปล่าหรอกคะ ไม่ได้ติดเพื่อน แต่รักพี่ๆเพื่อนๆกลุ่มนี้มากมายต่างหาก

 

 

สมัยนั้นรีเจนซี่เพิ่งเปิดไปซัมเมอร์แคนาดาเป็นครั้งแรก พวกเราเป็นรุ่นแรกเลยที่ไป
มีบางอย่างขลุกขลักเล็กน้อย แต่เราก็ร่วมด้วยช่วยกันมากๆ เลยสนิทกันมากในที่สุด
ภาพประทับใจต่างๆ ยังอยู่ในความทรงจำ ไม่มี part ไหนที่ลืมๆเลือนๆค่า

 

 

"เราเจอกันครั้งแรกที่ Airport เที่ยวด้วยกันก็ตลอด Vancouver
ที่โรงเรียน Aspect เราก็เจอแต่ทำไมฉันจึงเซ่อไม่ทักทาย
พอจะกลับถึงได้รู้จักกัน เธอตอนนั้นปั่นจักรยานอยู่รั้งท้าย
Stanley Park ก็ออกใหญ่กลัวเธอหาย เลยอยู่ท้ายอยู่เป็นเพื่อนได้คุยกัน"

โอ๊ะ  Oct 18, 1996

ชอบมากมายที่โอ๊ะเพจมาหา ฮ่าๆ เขียนเก็บไว้ในไดอารี่อยู่เลย

 

Pam & P'Yui with Host Family 

 

 

หลังจากกลับมาพวกเราก็ติดต่อกันมาโดยตลอด ถึงจะไม่ได้ถึงขั้นโทรหากันบ่อยๆ
แต่ทุกครั้งที่เรานัดเจอกัน พวกเราก็มีเรื่องคุย ต่อกันติดทุกครั้งไป
หลายคนที่แต่งงานมีครอบครัว แล้วไม่ได้มาเจอ เช่นพี่นุ้ย และแม๊ค (อยู่ UK)
แต่เวลาที่พวกเรานัดเจอกัน คุยกันทีไร ก็ต้องมีชื่อพี่นุ้ย และแม๊คอยู่ในหัวข้อสนทนา
ไม่มีการตกหล่นผู้ใด อิอิๆๆ ที่แต่งงานไปแล้วก็มีพี่ตุ๊ก แล้วก็ไกด์ (เพิ่งแต่งเมื่อวันอังคาร)

 

 

 

 

 

ในชีวิตแพม มีเพื่อนไม่กี่กลุ่ม ก็มีเพื่อนเตรียมพัฒน์ เอแบค แล้วก็แคนาดา
ความประทับใจต่างๆ ในคำว่ามิตรภาพ น่าจะยกให้พี่ๆเพื่อนๆแคนาดาที่สุด
เพราะถึงแม้จะไม่ได้โทรคุยกันเหมือนเพื่อนเตรียมพัฒน์ และเอแบค
แต่ทุกครั้งที่นัดเจอ เราก็สนิทกันเหมือนเดิม เพราะฉะนั้น ขอยกให้คะ อิอิๆๆ

 

 

 

เพื่อนๆพี่ๆในกลุ่ม ที่จะสนิทมากที่สุดเห็นจะเป็น oppa~ เพราะหลังจากที่ไปซัมเมอร์มา
ก็เรียนที่เดียวกับ oppa~ แล้วก็ติดต่อกันมาตลอด โทรคุยกันตลอด
เจอกันบ้างในบางที ไปเที่ยว Gold Coast ไป visit oppa~ ก็ดูแลน้องเป็นอย่างดี
ขอบคุณมากนะคะ oppa~ เลิฟ เลิฟ จุ๊บๆ

 

...Gold Coast, Australia Dec 02-Jan 03...

 

รัก oppa~ ที่สู้ดแล้วคะ เป็นพี่ชายที่แสนดีของน้องตลอดมาและหวังว่าจะตลอดไปนะคะ
แต่ไม่ใช่ว่าพี่ๆคนอื่นจะไม่รักนะคะ รักเหมือนกัน พี่ต้น(พี่ชายสุดกวน) โอ๊ะ (เพื่อนรัก)
เติ้งอ้วน (เมาท์กันมันเสมอ) พี่พี พี่แป้ง (ผู้ที่นัดเมื่อไหร่เป็นไม่พลาด) และอีกหลายๆคน

 

 

 

 

 

ที่เคยสนิทกันมากแต่ตอนนี้หายไปคือเติ้งผอม อยากบอกว่าคิดถึงนะ ไม่รู้จะเป็นไงบ้าง
เงียบหายไปเลย ไม่มีทางติดต่อ หวังว่าเติ้งจะสบายดีนะ แพมยังจำสำนวนเติ้งได้เสมอๆ
คำนี้ของพวกเราไง "ของเค้าดี...นะ" ฮ่าๆๆ เติ้งอ้วนและทุกคนคงจำได้ เราพูดกันทีไร
ขำกันทุกทีไป

แล้วก็มีพี่นุ้ยที่ไม่ได้เจอกันเลย (พี่รอง น้องเล็ก) เพราะหลังจากที่กลับมา ไม่กี่ปีพี่นุ้ยก็แต่งงาน มีครอบครัว มีลูก 2 คน อิอิๆๆ โทรไปทีไร ดูเหมือนจะวุ่นวายอยู่กับลูกๆ
หลังจากนั้นเลยไม่กล้ากวน แต่น้องแพมก็เชื่อว่า ถ้าเราได้เจอกันเราคงมีเรื่องคุยกัน
มากมายทีเดียวหละคะ

 

 

 

"นึกถึงวันที่ผ่านมา นึกคิดถึงภาพเก่าๆ ใจยังเก็บเวลานั้นไว้
เหมือนเป็นความสุขในจิตใจ นับแต่นี้จะเป็นวันที่มั่นใจ
ที่ฉันกับเธอเป็นกำลังใจให้กันเสมอ..."

พี่โอม  May 5, 1996

 

 

 

 

คุณแม่เคยบอกว่า คนที่เก็บความทรงจำอะไรพวกนี้เป็นคนที่ sensitive
คุณแม่จะเป็นห่วงว่าเราจะเป็นคนที่ผิดหวังอะไรง่ายๆ เหมือนเป็นคนที่ติดอยู่ในอดีต
แต่มันไม่ใช่แบบนั้น ทุกคนมีอดีต แล้วแต่ว่ามันควรค่าแก่การจดจำมั้ย เราเลือกได้นี่นา

จริงๆมันเป็นความทรงจำที่ทุกครั้งที่นึกถึง เรานึกถึงด้วยความสุข ไม่ใช่ด้วยความเศร้า
มันจึงควรค่าแก่การจดจำ ก็ไม่ผิดที่จะไปจำมัน ที่จะเก็บมันไว้นะ

เพราะแพมจะเก็บทุกอย่างไว้ในกล่องความทรงจำ แล้วก็เก็บมันด้วยดีตลอด 12ปี
แพมเองก็เคยถามพี่ๆ ปรากฏว่าพี่ๆก็เก็บมันไว้เหมือนๆกัน ไม่ได้เฉพาะแพมคนเดียวอิอิๆ

 

 

ทุกครั้งที่เรานึกถึง ที่เราพูดถึง มันก็ทำให้เรามีความสุข
แต่ถ้าเมื่อไหร่มันทำให้เราเศร้า เราเสียใจ ก็ปล่อยมันไปซะ ลืมไปก็เท่านั้นเอง

วันนี้เรารู้จักกัน 12 ปีแล้วนะคะ นานมากมาย สังเกตจากรูปน่าจะมี before vs after
ฮ่าๆๆ จะได้รู้ว่าหน้าเราดิ่งลงตามแรงโน้มถ่วงโลกขนาดไหน ฮ่าๆๆ ขำๆๆ

"มิตรภาพไม่เลือนหายไปตามกาลเวลา" นี่...เป็นไงหละคะ ซึ้งซะ T_T'
ตามที่ตกลงไว้กับพี่พีและพี่ๆคนอื่น ว่าเราจะกลับไปเที่ยวแคนาดาพร้อมกัน
แต่กว่าจะนัดให้ลงตัว แสนจะยากมากมายเลยคะ ยังไงจะพยายามนัดกันต่อๆไปนะคะ

ยังไงต้องได้กลับไปแวนคูเวอร์อีกแน่นอนคะพี่ๆ

 

เอาภาพที่ไปทานข้าวกันมาลงให้ดูนะคะ หน้าตาแต่ละคน ดู...ลง ฮ่าๆๆ
ร้านบ้านประชาชื่น 7 กค 07 มากันไม่ครบ แต่ก็ถือว่าโอพอสมควรค่า

 

 

ปล รักพี่ๆทุกคนที่สู้ดนะคะ แล้วน้องแพมจะนัดทานข้าวค่า ได้เวลาของเราละ

ปล และนี่คือที่มาของชื่อไดอารี่แพมคะ Maple ใบเมเปิ้ลของแคนาดา สวยมากๆ
      maple syrup cookies ก็อร่อยมากมาย ทำให้ชอบกลิ่นและรสของมันมาก
      ถ้าคำเต็มๆ Maple Ridge เป็น district นึงใน British Columbia ใกล้ๆกับ Fraser River

 

 

....เ พ ร า ะ เ ร า ผู ก พั น....

 

 

"แค่ความไหวหวั่นที่มันเข้ามา ให้เธอต้องเจ็บและมีน้ำตา

ฉันอยู่เพื่อจะปลอบใจ ฉันอยู่เพื่อจะห่วงใย

จะอย่างไรจะยังเหมือนเดิม.....

อยากให้รู้ไว้เสมอ ว่าเธอยังสำคัญ

อยากให้รู้สำหรับฉันไม่มีวันทิ้งเธอ

จะอยู่เพื่อร่วมเผชิญ เรื่องราวต่างๆ....ฉันจะยังคงอยู่กับเธอ"

 

 

ปล เพลงนี้เป็น theme song สำหรับแพมคะ เพราะฟังช่วงที่อยู่ที่นั่นบ่อยมาก
      ชอบสุดๆไปเลย

ปล เธอคือความรู้สึกดีๆ จะให้เหมือนอย่างนี้เสมอไป ^^ (ข้อความนี้จากพี่โอมอีกเช่นกันคะ)

 

 

 

 

*6 0 8 5*