<< January >>

S

M

T

W

T

F

S

28 

29 

30 

31 

2 

9 

10 

11 

12 

13 

14 

15 

16 

17 

18 

19 

20 

21 

22 

23 

24 

25 

26 

27 

28 

29 

30 

31 

<< 2009>>

...ห่วงใย...
...Lunch @ Peninsula Plaza...
...Break Time...
...12th Anniversary...
...Little Sammy...
...With Toon & Nan...
...Sukhumvit 12 Korean Town...
...บ้านเด็กอ่อนเสือใหญ่...
...B i r t h d a y...
...ห้องสมุดคนตาบอด...
...The Peninsula Plaza...
...อยุธยา...
...Fun Fair 2008...
...หาเรื่องอัพได...
...Chinese New Year...
...Spring & Summer...
++ new hair cut ++
++Noom & Ju++
++Sammy VDO Clips++
+ + ความทรงจำสีจาง + +
TUP#15 ห้อง 17
++เรือนรส++
++น้านันขา APYR คะ++
++Count Down++
@ Santika
@ Central World
+ Christmas Party +
My dear Sammy
P'YO Engagement Party
Flashback Dec 2005
วันพ่อแห่งชาติ
@ Ploenchit Fair with Nan~
For you...ซัมชิก
@ The Bangkok School For The Blind 2007
My Lovely Students
* ~ Blog Tag...ทำดีเพื่อพ่อ...ด้วยความรัก ด้วยภักดี ด้วยจิตใจ
เยี่ยมบ้านใหม่น้าธู&น้าปริ้นซ์
HBD 2 MY SIS
Plan for Community Service






 

ไม่อนุญาตให้อ่านไดอารี่หน้านี้

Posted on Thu 17 Jan 2008 12:29
บ้านคือความสุข ความทรงจำของเราจริง ๆค่ะ น้องแพม 16 ปี นานมาก ๆเลย ตั้งแต่เป็นเด็กน้อยเลยนะจ๊ะ

อ่านแล้วพี่คิดถึงบ้านที่ต่างจังหวัดขึ้นมาเลยจ้ะ
   
Fri 18 Jan 2008 16:06 [11]

hi ka Pam...here i come with the correct URL.
yeh you must be ABAC student ner ;)

we must have got some mutal friends na...
i was 401-GM,BBA ja..

Do you know Fon? who is working for TG? and she just got married... I reckon you guys must be friends

i always remember Hi-So, Self-confident Pam at ABAC na!
seeing pix from your diary..you have grown up a lot na ;)

good we can be in touch na ja

ann   
Fri 18 Jan 2008 0:27 [10]


เพื่อนเราก็เม้นท์ยาวๆ มีความหมายดีๆเหมือนกันแฮะ ฮ่าๆๆ ไม่ยักรู้มาก่อน

^
^

สรุปว่านี่ชมหรือด่า.. ฮ่าๆๆ.. ถือว่าชมละกัน.. แบร่..

   
Thu 17 Jan 2008 20:03 [9]

มันเป็นเพราะความผูกพันเนอะ เป็นพี่พี่ก็คงร้องไห้เหมือนน้องแพมนั่นแหละ ขนาดอ่านตามยังน้ำตาซึมไปด้วยเลย
   
Thu 17 Jan 2008 18:44 [8]


life must go on..

คนเราพออยู่กับอะไรนานๆก็ย่อมมีแต่ความผูกพัน.. หากเป็นไปได้ เราก็คงไม่อยากจากสิ่งนั้นไป เพราะจากความเคยชินมันก็กลายเป็นความผูกพัน เหมือนเป็นส่วนนึงของชีวิตเราไปแล้ว..

แต่หากเรายึดติดกับอะไรมากไป มันก็อาจทำให้เราหยุดการเดินต่อ การได้ย้ายมาบ้านใหม่ก็เปรียบเสมือนการก้าวชีวิตใหม่.. เราเชื่อว่าแพมคงรักบ้านจ๋ามากๆ ถึงแม้ว่าตอนนี้มันจะเหลือเพียงแต่พื้นดิน เราก็เชื่อว่าความผูกพันและภาพของบ้านจ๋าก็ยังอยู่ในใจแพมอย่างชัดเจน รูปที่ถ่ายจากมือถืออาจไม่ชัดนัก แต่เชื่อว่ารูปในความทรงจำแพมต้องชัดเจนอย่างที่สุดแน่นอน.. เก็บความทรงจำนี้ไว้เป็นส่วนนึงของเรา แล้วก็ก้าวต่อไป ดำเนินชีวิตตามครรลองของมัน..

ถึงแม้ว่าบ้านจ๋าไม่ได้อยู่กับเราแล้ว แต่อย่างน้อยความรักความอบอุ่นที่เคยอยู่ในบ้านจ๋าก็ได้ตามแพมมาที่บ้านใหม่.. ความรักของคุณแม่กับพี่แพทและคนในครอบครัวก็ยิ่งทวีขึ้นตามไปด้วย จากการที่ได้ไปเจอคุณแม่กับพี่แพทมา เราก็รู้สึกได้ถึงความอบอุ่นอย่างมากๆ..

ถึงแม้ว่าบ้านใหม่นี้แพมจะอยู่มาได้เพียงปีเดียว แต่เราก็เชื่อว่าอีกหน่อยมันก็จะสามารถเป็นบ้านจ๋าที่สอง ที่เต็มไปด้วยความรักความผูกพันในใจแพมและครอบครัวแน่ๆ.. อย่าเศร้าไปเลยนา..

ป.ล. วันนี้รู้สึกแปลกๆ เม้นท์ซึ้งๆก็เป็นด้วย.. ฮี่ๆๆ..

   
Thu 17 Jan 2008 17:48 [7]

อ่านไดแล้วเศร้าตามค่ะ..

เคยมีความรู้สึกแบบนั้นเลยแต่คนละแบบค่ะ..

ทุกวันนี้น้องอิษต้องอยู่บ้านคนอื่น ทุกครั้งที่เหงาและเศร้าจะคิดถึงบ้าน คิดถึงมากมาก๐๐
ร้องให้จนชิน >”< และอยากกลับบ้าน

น้องอิษ   
Thu 17 Jan 2008 8:28 [6]

.......SAD........
Big   
Thu 17 Jan 2008 8:02 [5]

^^ พี่เข้าใจความรู้สึกของน้องแพมเลยค่ะ..

เพราะพี่ก็เพิ่งจากบ้านที่กรีนแลนด์มา แม้จะอยู่แค่ปีเดียว..แต่ทุกๆวันมันเติมเต็มด้วยความรัก ความรู้สึกดีๆเสมอมา..พอจากไป มันรู้สึกหวิวๆนะคะ
พี่ก็ร้องไห้ออกมาแบบไม่รู้ตัว ตอนเดินออกจากบ้านมานะคะ..มันผูกพันธ์มากๆจริงๆ..

เก็บไว้ในความทรงจำดีๆตลอดไปนะคะ..

   
Thu 17 Jan 2008 4:10 [4]

เข้าใจความรู้สึกเรยค่ะ พี่เพิ่งขายบ้านหลังเก่าไปได้ไม่กี่เดือน ตอนที่ไปโอนอาลัยอาวรณ์มาก ๆ ตอนนี้ไม่กล้าขับรถกลับไปดูเรยค่ะ กัวทำใจกับความเปลี่ยนแปลงของบ้านที่เราเคยอยู่ไมได้ (ขนาดพี่ย้ายออกมาก่อน 6 ปี แร้วถึงขายนะคะ หุหุ)
เดต้า   
Thu 17 Jan 2008 0:05 [3]

ต้อมยังเคยไปเรียนเปียโนกับพี่แพมที่บ้านหลังนี้เลยยย
ต้อม   
Wed 16 Jan 2008 23:06 [2]

เป็นเป้ย เป้ยก็ใจหายเหมือนกันค่ะพี่แพม ขนาดพ่อเป้ยบอกว่าจะย้ายบ้านในเร็วๆนี้เป้ยยังไม่อยากเลย อยู่กันมาตั้งนานเนอะ ความผูกพันธ์มันย่อมเกิดเสมอ

แต่พี่แพมอย่าเศร้ามากนะค่ะ เดี๋ยวร้องไห้ตาบวมอีก เดี๋ยวไม่สวยนะค่ะ ^^
เป้ย   
Wed 16 Jan 2008 20:21 [1]